Twaalf fotografen
MARTINE FRANCK
Geboren te Antwerpen. Leeft en werkt in Parijs
Martine Franck brengt haar jeugd door in de Verenigde Staten en Engeland, en ze studeert daarna kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Madrid en de Ecole du Louvre in Parijs. In het milieu van de studenten te Parijs maakt ze kennis met Ariane Mnouchkine met wie ze een initiatiereis naar het Verre Oosten onderneemt. Hierdoor wordt Martine Franck bewust van haar verlangen om fotografe te worden.
.jpg)
Terug in Frankrijk maakt ze haar debuut als assistente van Eliot Elisofon
en Gjon Mili bij Time-Life Paris. Beiden moedigen ze aan bij haar eerste
reportages. Haar vriendschap met Ariane Mnouchkine zet haar er ook toe
aan de groep van het Théâtre du Soleil te volgen vanaf haar creatie
in 1964
© Martine Franck / Magnum Photos
tot vandaag. Martine Franck toont belangstelling voor de unieke werkmethodes van deze coöperatieve van komieken; haar kleurfoto’s doordrenken de toeschouwer met de irreële sfeer van hun voorstellingen en repetities.
In 1970 vervoegt ze het agentschap VU en twee jaar later neemt ze deel aan de oprichting van het agentschap Viva. Martine Franck maakt dan vele portretten van schrijvers en kunstenaars. Haar beelden weerspiegelen het onderlinge vertrouwen en eerbied die natuurlijk ontstaan tussen de fotografe en haar modellen. Zij realiseert o.a. vrouwenportretten voor de rubriek « Les Contemporaines » (« Vrouwen van deze tijd ») van het tijdschrift Vogue ; dit project wordt afgewerkt dankzij een vergelijkbaar werk van grotere omvang dat in 1983 werd uitgevoerd voor het Ministerie van de Rechten der Vrouw.
In hetzelfde jaar wordt Martine Franck volwaardig lid van Magnum Photos. Sinds 1985 werkt ze samen met de vereniging van de Petits Frères des Pauvres (Kleine Broeders der Armen), die zich bezighoudt met de oudere mensen en de uitgslotenen. Le Temps de Vieillir, een bundel van portretten van eeuwelingen is het eindpunt van haar overdenking over het statuut en de marginalisatie van ouderdom.
In 1993 trekt Martine Franck voor het eerst naar het eiland Tory in het noord van Ierland. Zij bestudeert er het dagelijkse leven van een traditionele Keltische gemeenschap die afgezonderd van het continent leeft. In 1998 stelt ze een portret van dit enige wereldje en zijn inwoners voor in het boek Tory, Ile aux Confins de l’Europe.
Daarna vertrekt ze naar Azië om boeddistische Tibetaanse kinderen te ontmoeten in India en Nepal. Dankzij de steun van Marilyn Silverstone, gewezen lid van Magnum Photos, die een boeddistische non is geworden, bestudeert Martine Franck de opvoeding van de Tulkus, jonge monniken die worden beschouwd als de reïncarnaties van grote spirituele meesters; ze wijdt een boek aan hen dat in 2000 verschijnt. Van haar talrijke reizen heeft de fotografe beelden teruggebracht die getuigen van een unieke zin voor empathie, openheid en menselijke warmte.
In 2003 en 2004 volgt Martine Franck de scenograaf Robert Wilson in de Comédie Française om zijn vernieuwende enscenering van de Fables de la Fontaine te fotograferen. Dit werk wordt in 2004 door Actes Sud gepubliceerd in een boek met als titel Fables.
Tentoonstellingen (selectie)
1981-1982 Le Temps de Vieillir, Musée Nicéphore Niepce, Châlon-sur-Saône, Frankrijk ; Museum van Malmö, Zweden
1982 Galerie municipale du château d’eau, Toulouse, Frankrijk
1983 Des Femmes et la Création, Maison de la Culture du Havre, Frankrijk
1985 Vingt Contemporains vus par Martine Franck, Centre Georges Pompidou, Parijs, Frankrijk
1989 De Temps en Temps, Centre national de la Photographie, Parijs, Frankrijk
1991 Taipei Fine Arts Museum, Taïwan
1992 Museo de Arte Contemporaneo, Santiago, Chili
1998-2000 Tory Island, The Photographers’ Gallery, Dublin, Ierland ; Old Museum, Belfast, Noord-Ierland ; Galerie Fait et Cause, Parijs, Frankrijk
2000 Tibetan Tulkus, Huis van de Fotografie, Moskou, Rusland ; Rossi Gallery, Londen, Verenigd Koninkrijk
1998-2000 D’un jour, l’autre, Maison Européenne de la Photographie, Parijs, Frankrijk ; Grenier à Sel, Venetië, Italië ; Mairie de Saint-Ouen l’Aumône, Saint-Ouen, Frankrijk ; Howard Greenberg Gallery, New York, Verenigde Staten
2002-2003 Martine Franck Photographe, Musée de la Vie Romantique, Parijs, Frankrijk ; Ecole Supérieure des Beaux-Arts, Nîmes, Frankrijk
2004-2005 Fables, Frans Instituut van Berlijn, Duitsland ; Capitole, Rencontres d’Arles, Frankrijk
Publicaties (selectie)
Martine Franck. Contre-jour, Parijs, 1976
Les Luberons. Chêne, Parijs, 1978
Le Temps de Vieillir. Denoël-Filipacchi, Parijs, 1980
« Le Théâtre du Soleil » in Double page (nr. 21, 32, 49), 1982-1987
De Temps en Temps. Les Petits Frères des Pauvres, Parijs, 1988
Tory, Ile aux Confins de l’Europe. Benteli, Bern, 1998
D’un jour, l’autre. Le Seuil, Parijs, 1998
Tibetan Tulkus, images of continuity. Rossi & Rossi, Londen, 2000
Martine Franck Photographe. Adam Biro, Parijs, 2002
Fables. Actes Sud, Parijs, 2004
Martine Franck brengt haar jeugd door in de Verenigde Staten en Engeland, en ze studeert daarna kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Madrid en de Ecole du Louvre in Parijs. In het milieu van de studenten te Parijs maakt ze kennis met Ariane Mnouchkine met wie ze een initiatiereis naar het Verre Oosten onderneemt. Hierdoor wordt Martine Franck bewust van haar verlangen om fotografe te worden.
Terug in Frankrijk maakt ze haar debuut als assistente van Eliot Elisofon
en Gjon Mili bij Time-Life Paris. Beiden moedigen ze aan bij haar eerste
reportages. Haar vriendschap met Ariane Mnouchkine zet haar er ook toe
aan de groep van het Théâtre du Soleil te volgen vanaf haar creatie
in 1964 © Martine Franck / Magnum Photos
tot vandaag. Martine Franck toont belangstelling voor de unieke werkmethodes van deze coöperatieve van komieken; haar kleurfoto’s doordrenken de toeschouwer met de irreële sfeer van hun voorstellingen en repetities.
In 1970 vervoegt ze het agentschap VU en twee jaar later neemt ze deel aan de oprichting van het agentschap Viva. Martine Franck maakt dan vele portretten van schrijvers en kunstenaars. Haar beelden weerspiegelen het onderlinge vertrouwen en eerbied die natuurlijk ontstaan tussen de fotografe en haar modellen. Zij realiseert o.a. vrouwenportretten voor de rubriek « Les Contemporaines » (« Vrouwen van deze tijd ») van het tijdschrift Vogue ; dit project wordt afgewerkt dankzij een vergelijkbaar werk van grotere omvang dat in 1983 werd uitgevoerd voor het Ministerie van de Rechten der Vrouw.
In hetzelfde jaar wordt Martine Franck volwaardig lid van Magnum Photos. Sinds 1985 werkt ze samen met de vereniging van de Petits Frères des Pauvres (Kleine Broeders der Armen), die zich bezighoudt met de oudere mensen en de uitgslotenen. Le Temps de Vieillir, een bundel van portretten van eeuwelingen is het eindpunt van haar overdenking over het statuut en de marginalisatie van ouderdom.
In 1993 trekt Martine Franck voor het eerst naar het eiland Tory in het noord van Ierland. Zij bestudeert er het dagelijkse leven van een traditionele Keltische gemeenschap die afgezonderd van het continent leeft. In 1998 stelt ze een portret van dit enige wereldje en zijn inwoners voor in het boek Tory, Ile aux Confins de l’Europe.
Daarna vertrekt ze naar Azië om boeddistische Tibetaanse kinderen te ontmoeten in India en Nepal. Dankzij de steun van Marilyn Silverstone, gewezen lid van Magnum Photos, die een boeddistische non is geworden, bestudeert Martine Franck de opvoeding van de Tulkus, jonge monniken die worden beschouwd als de reïncarnaties van grote spirituele meesters; ze wijdt een boek aan hen dat in 2000 verschijnt. Van haar talrijke reizen heeft de fotografe beelden teruggebracht die getuigen van een unieke zin voor empathie, openheid en menselijke warmte.
In 2003 en 2004 volgt Martine Franck de scenograaf Robert Wilson in de Comédie Française om zijn vernieuwende enscenering van de Fables de la Fontaine te fotograferen. Dit werk wordt in 2004 door Actes Sud gepubliceerd in een boek met als titel Fables.
Tentoonstellingen (selectie)
1981-1982 Le Temps de Vieillir, Musée Nicéphore Niepce, Châlon-sur-Saône, Frankrijk ; Museum van Malmö, Zweden
1982 Galerie municipale du château d’eau, Toulouse, Frankrijk
1983 Des Femmes et la Création, Maison de la Culture du Havre, Frankrijk
1985 Vingt Contemporains vus par Martine Franck, Centre Georges Pompidou, Parijs, Frankrijk
1989 De Temps en Temps, Centre national de la Photographie, Parijs, Frankrijk
1991 Taipei Fine Arts Museum, Taïwan
1992 Museo de Arte Contemporaneo, Santiago, Chili
1998-2000 Tory Island, The Photographers’ Gallery, Dublin, Ierland ; Old Museum, Belfast, Noord-Ierland ; Galerie Fait et Cause, Parijs, Frankrijk
2000 Tibetan Tulkus, Huis van de Fotografie, Moskou, Rusland ; Rossi Gallery, Londen, Verenigd Koninkrijk
1998-2000 D’un jour, l’autre, Maison Européenne de la Photographie, Parijs, Frankrijk ; Grenier à Sel, Venetië, Italië ; Mairie de Saint-Ouen l’Aumône, Saint-Ouen, Frankrijk ; Howard Greenberg Gallery, New York, Verenigde Staten
2002-2003 Martine Franck Photographe, Musée de la Vie Romantique, Parijs, Frankrijk ; Ecole Supérieure des Beaux-Arts, Nîmes, Frankrijk
2004-2005 Fables, Frans Instituut van Berlijn, Duitsland ; Capitole, Rencontres d’Arles, Frankrijk
Publicaties (selectie)
Martine Franck. Contre-jour, Parijs, 1976
Les Luberons. Chêne, Parijs, 1978
Le Temps de Vieillir. Denoël-Filipacchi, Parijs, 1980
« Le Théâtre du Soleil » in Double page (nr. 21, 32, 49), 1982-1987
De Temps en Temps. Les Petits Frères des Pauvres, Parijs, 1988
Tory, Ile aux Confins de l’Europe. Benteli, Bern, 1998
D’un jour, l’autre. Le Seuil, Parijs, 1998
Tibetan Tulkus, images of continuity. Rossi & Rossi, Londen, 2000
Martine Franck Photographe. Adam Biro, Parijs, 2002
Fables. Actes Sud, Parijs, 2004